Studentka z Meksyku stworzyła parasol, który jest… powerbankiem!

Czasza parasola to zmarnowana przestrzeń? Wyobraźcie sobie zastąpienie klasycznego powerbanka w plecaku takim solarnym parasolem podczas letnich wyjazdów.

Za każdym razem, gdy podczas ulewy lub upału otwierasz nad sobą parasol, rozkładasz nad głową sporej wielkości baldachim. Ta rozciągnięta, ciemna tkanina znajduje się bezpośrednio między Tobą a słońcem – pochłania ciepło, blokuje światło i absolutnie nic nie robi z gigantyczną ilością energii, która na nią spada. Dla powierzchni, która przez cały okres użytkowania jest skierowana prostopadle w niebo, brzmi to jak marnotrawstwo czystej krwi. Victoria García Moreno postanowiła to zmienić i tchnąć w ten tradycyjny przedmiot zupełnie nowego, technologicznego ducha.

Młoda projektantka, będąca studentką Universidad Casa Blanca w Meksyku, zgłosiła swój rewolucyjny pomysł do prestiżowego, globalnego konkursu o Nagrodę Jamesa Dysona. Jej projekt zamienia zwykły parasol w autonomiczną, ekologiczną stację zasilania.

Cyfrowy uścisk dłoni ze słońcem – jak to działa?

Koncepcja Moreno jest genialna w swojej prostocie, a logiczne dopasowanie materiałów idzie w parze z ergonomią. Baldachim parasola został pokryty specjalnymi, ultracienkimi i elastycznymi panelami słonecznymi.

1. Gromadzenie energii: Kiedy spacerujesz w słoneczny dzień (lub nawet w trakcie lekkiej mżawki, gdy promienie przebijają się przez chmury), panele zbierają energię słoneczną. Ponieważ czasza parasola ma powierzchnię wielokrotnie większą niż popularne, składane turystyczne ładowarki słoneczne (które rzadko przekraczają rozmiar ekranu laptopa), jej efektywność zbierania światła jest nieporównywalnie wyższa.
2. Przesył w trzonku: Prąd wygenerowany przez elastyczne ogniwa jest transportowany specjalnym, odizolowanym okablowaniem ukrytym wewnątrz metalowego trzonka parasola.
3. Magazyn w rączce: Energia trafia bezpośrednio do cylindrycznej obudowy ukrytej wewnątrz rączki. Znajduje się tam zintegrowany, kompaktowy powerbank, układy zabezpieczające oraz porty wyjściowe.

Rączka urządzenia została zaprojektowana niezwykle minimalistycznie. Z przodu umieszczono dwa dyskretne przyciski: jeden służy do uruchomienia całego systemu zarządzania energią, a drugi aktywuje wyjście ładowania. Z tyłu uchwytu, w bezpiecznym wgłębieniu chroniącym przed wilgocią, ukryto nowoczesne porty USB oraz USB-C. Dzięki temu możesz podpiąć swój smartfon lub słuchawki bezpośrednio do parasola i ładować je w locie podczas spaceru.

➔ PRZECZYTAJ TAKŻE: Urbanista Phoenix to słuchawki, które same się ładują!

Projekt w 100% wodoodporny

Pierwszym logicznym pytaniem, jakie nasuwa się przy próbie połączenia elektroniki i parasola, jest kwestia bezpieczeństwa podczas deszczu. García Moreno rozwiązała ten problem u podstaw – zastosowane przez nią elastyczne ogniwa słoneczne są w pełni wodoodporne. Deszcz nie tylko nie zagraża układowi, ale wręcz oczyszcza panele z kurzu, co pozwala na zachowanie optymalnej wydajności fotowoltaicznej w słoneczne dni. Cała technologia ujawnia się tylko wtedy, gdy jest naprawdę potrzebna. Na pierwszy rzut oka przedmiot wygląda po prostu jak nowoczesny, elegancki parasol z segmentu premium.

Inżynierskie wyzwanie: Efekt harmonijki

Choć logika materiałowa projektu jest spójna, wykonanie na ten moment pozostaje na etapie zaawansowanego konceptu. Prawdziwym wyzwaniem technologicznym, przed jakim stoi meksykańska studentka, jest fizyczne ograniczenie współczesnych elastycznych paneli słonecznych w zderzeniu z mechaniką składanego parasola.

Współczesne elastyczne ogniwa bez problemu znoszą stałe krzywizny (np. dachy samochodów czy profile budynków). Jednak mechanizm parasola wymaga od materiału setek, a nawet tysięcy cykli gwałtownego składania, gniecenia i rozkładania. W miejscach zgięć dochodzi do potężnej koncentracji naprężeń strukturalnych, z którymi mikro-włókna krzemowe na razie radzą sobie słabo, ryzykując mikropęknięciami.

źródło: Victoria García Moreno | Yanko Design